OPEN HIER FOTOGALERIJ

ROLVERDELING in volgorde van opkomst

De Mop                     - Henk Molenberg
Ome Gerrit              - IJf Blokker
Na Druppel              - Ank van der Moer
                                   - Josefine van Gasteren Klant                         - Robert Baaij
Vriendin                   - Jacqueline van Lent
Ukkie                        - Henk Duppen
Hein                           - Jan Tromp
Tante Piet                - Mady Alfredo
Blonde Greet           - Hanny Vree
Toffe Jans                - Carry Tefsen
Bleke Door              - Lemke Bakker
Mooie Leendert      - Franklin v/d Hurk
Moeder Betje          -Lucie Steyn
Dolle Dries               - Dick Rienstra
Blauwe Toon            - Marnix Kappers
Schele Manus          - Michiel Kerbosch
Engelse Matroos    - Henk Duppen
Jopie                         - Yvonne Valkenburg
De Lat                       - Jan Tromp (d)
Kees                          - Henk Duppen (d)
Jan                             - Ger Goudschaal
Dorus                        - Otto Geertsma
Majoor                      - Puck Terpstra
Hans                          - Robert Baaij
Vreter                       - Franklin v/d Hurk (d)


CREATIVES

Tekst                             - Herman Bouber
Liedteksten                 - Louis Davids
Muziek                          - Margie Morris &
                   John Brookhouse Mc.Carthy
Bewerking                   - Dick Nooy
Regie                             - Frans Boelen
Choreografie               - Kitty Knappert
Arrangementen         - Bert Stoots
Toneelbeeld/
programma/affiche - Marty Hinrichs
Technisch leider         - Ger Hinrichs
Kostuums                    - Hanny Vree

space

DE JANTJES

Producent: Nooy's Volkstheater o.l.v. Ger Hinrichs, Marty Hinrichs en Dick Nooy.

























Introductie uit het programmaboek

Er zijn maar weinig stukken die mij meer aanspreken dan Herman Bouber's DE JANTJES. Dat komt waarschijnlijk door het hoge percentage echtheidsgehalte en warmte dat dit "volksstuk met zang en dans" bevat. Dat was tijdens de première in 1920 zo; dat is nu, ruim 62 jaar later, nóg zo. In de loop dar jaren is er weinig geknoeid met DE JANTJES. Hier en daar werd weleens een liedje toegevoegd of weggehaald en een dialoog-lijntje aangepast of verduidelijkt, maar over het algemeen heeft men het stuk altijd met groot respect voor de auteur "heel" gelaten. Het zou ook bijna niet anders kunnen: Bouber was, toen hij DE JANTJES schreef, in de meest geïnspireerde periode van zijn lange, kleurrijke leven. Bovendien schiep hij als gekend acteur uiterst speelbare en boeiende rollen, die ook vandaag de dag nog niets aan kracht en vitaliteit hebben ingeboet. Louis Davids tekende voor de liedjes (die mogelijk door Ferry zijn geschreven) en zijn Ierse vrouw Margie Morris schreef de muziek vanuit de rijke traditie van haar land. Zo kreeg men de merkwaardige situatie, dat een Ierse componiste vaal van de mooiste liedjes over Amsterdam en de Jordaan heeft geschreven: In de Jordaan, O mooie Westertoren, Nou tabé dan, Als je huilt ben je een stakker en Wordt nooit verliefd zijn daar goede voorbeelden van.
DE JANTJES is de jaren door de onbetwiste klassieker van het volkstoneel gebleven. Het is beter (vooral beter geschreven) dan andere Bouberstukken als Bleke Bet en Oranje Hein, in feite de eerste musicals van Nederlandse makelij. Niet in de laatste plaats dankzij de tomeloze inzet van Beppie Nooy, de grootste pleitbezorgster van het volkstoneel, is DE JANTJES een terugkerend repertoirestuk geworden waaraan duizenden mensen zich om de zoveel jaar kunnen laven. De tijden mogen dan veranderd zijn, de karakters in het stuk zijn nog steeds herkenbaar en actueel. Als er iets is wat ik bewonder in DE JANTJES, dan is het wel de scherpte waarmee Bouber zijn mensen heeft geportretteerd. Mensen van alledag, in hun ellende en levensmoed, hun humor en verdriet en hun allesoverrompelende warmte. Daarom is DE JANTJES het enige Nederlandse stuk dat ik ken waarop de veel misbruikte toevoeging "met een lach en een traan" echt van toepassing is. Die lach en die traan wens ik u van harte toe tijdens deze voorstelling.

Frans Boelen

terug